oysa ki bu kadar dolu dolu yaşadığım bir yıl -en azından ilk yarısı- olmamıştı uzun zamandır..
madem başladık yazmaya dökelim bakalım bir yıl boyunca içimizde birikenleri
2009'un 31 aralık gecesini yeni yeni tanıdığım güzel insanlarla geçirdim fakat gecenin sonunda viski şişesinin bütün gece çektiği eziyetlerin hıncını benden ve güzelim evin tuvaletinden çıkarması hiç de hoş olmadı.
yine kendimden bekleneni gerçekleştirdim; "ben tek, herkes çift"..
çift olması tarafımdan beklenenler de yeni yıla birlikte girdiler, canlarım..
sonrası silivri; soğuğundan ayrı, sıcağından ayrı çektiğim memleket..
bir nevi bbg evi modunda geçirilen 6 ay..
ayran gönüllü umut'un saçmalamalarıyla, bol sınav, bol bunalım, bol alkol eşliğinde geçen ilk aylar.. ve o sıralarda yanımda ısrarla olan o kadar kısa sürede beni benden iyi tanımış 3-4 güzel insan..
sonrası 15 gün şehireskisi..
bol ekşınlı birkaç alkolik gece sıkıştı tabi bu şehireskisi molasına, silivri'den edindiğim bir güzel adam ve arkadaşlarıyla..
şehrin dondurucu soğuğuna tepeden bakmalar, bardan atılmalar, trafik kazaları vs.
silivri'ye dönüşte ise; özürlü doğmuş, olamayacağı baştan belli bir ilişki başlangıcıyla bir zamanlar buralarda aşk diye bahsedilenin müneccim bokuyla beslenen umut'a malumu ilan etmesi çok yakın tarihlere denk geldi..
ardından girişilen ders, sınav, alkol ve deniz manzaralı efkâr maratonu haziran ortasına kadar sarktı..
o maraton sırasında huzur veren bir küçük kedi; adı cemal -kim bilir şimdi nerede-..
sonrası adıyla bol huzur vaadeden, bulunduğu şehirle çelişen bir istanbul semti..
suyundan mıdır bilinmez, delisi bol..
bu ikinci yarının iş kısmına pek giresim yok, saçlarımdaki beyaz sayısı yükselen bir grafik sergiliyor demem yeterli sanırım..
iş harici geri kalanı ise yukarıda bahsettiğim 3-4 güzel insanla geçirilen haftasonları harici yalnızlık..
bu yalnızlığı bitirmek amaçlı birkaç başarısız girişim ve ara ara kendini gösteren umut klasiği; saçmalamalar.. (bunu açmak çok zor; böyle kalsın daha iyi)
son olarak adın verdiği lanetle bir umut girilen, yine yeni yeni tanınan insanlarla geçirilmiş bir yılbaşı..
o umut bir lanet gibi hiç bitmeyecek belli ama içinde bulunduğu umut her geçen yıl dibe vuruyor, tükeniyor..
sevgili 2011 kardeşim, senin büyüklerin beni duygusuz yapma yolunda elinden geleni ardına koymadı sen de eksik olma ama onlar bana -birkaçı hariç- diğer istediklerimi verdi..
senin de vereceğinden şüphem yok, bir el at da şu bol yağmurlu memlekete gidebileyim..
hadi kalın sağlıcakla..
.jpg)
0 yorum:
Yorum Gönder