28 Ocak 2011 Cuma

asaf

ben senin düşündüğünün adıyım.
özüyüm, kendisiyim, ana diliyim.

bütün ikincilikleri sana kalmış görmek..
seni ikincinin ta kendisi bulmak..
yaşamada, sen de varken içinde
sen ne isen ben onun da bekçisiyim.

yaşamada sen yaşarken içinde
senin de deyeceklerini söylemek.
senin gözlerinin önünde, senden önce
çatır çatır birinci öldürülmek.

sana ne sorarlarsa sorsunlar
diyeceğin, beni gösterip, sen demek.

yalın çiçek, yeter seni sevdiğim,
sana gülümsemek.
sensiz de, seninle de büyümek.
öksürme, ben türümüzün güzel denmek elçisiyim.

susunca da şarkım sürer.
gören seni gösterir, ben, söyler.
biz yan-yana seninleyiz.
ben senin düşüncelerinin bahçesiyim.

yalın çiçek önce kim kesilecek..
sana düşen bana dönüp, sen, demek.

bütün dediklerin doğru katmer'im.
evet, bana bütün sorular sen.
yalnız bir soru var sana, bir tek..
izin verirsen.

seni birinci yapan kim, orada, burada..
ölünceye kadar yaşadığınca.
sana düşen, bana dönüp, sen demek..
ad'ımın kucağında.

pies: en sevdiğim şiirinle anayım istedim.. iyi ki varsın asaf..

2 yorum:

şarap kızılı dedi ki...

konu asaf ise, ben bu şiirini buraya bırakmadan geçemeyeceğim=)

BEN DEĞİLDİM

Bir aksam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan...
Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebebsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen ben değildim.


Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen ben değildim..

Ö.ASAF

Adsız dedi ki...

GÜZEL ŞİİRLER BUNLAR